مهتاب

 !و روح مغبون

امروز

باور ، همسفر ایمان

از دل ، سواره رفت

و کورسوی شوق

به کویر تشنه ، چله نشست!

مشرق غروب خورشیدرا گم کرد

و

از پهنای دریا تابید و

خواهروار

دستان گرمش را به پیشانی مهتاب

ایثار کرد!

امروز

کفر آمد و ایمان رفت و باور رفت

ولی یقین به گیلاس شراب

طعم طعنه زد!

شاید بشود فریاد زد و

گریست

اما بی شک

خش خش برگهای زیر پا له شده،

صدای اسکناسهای نو

خوراک شکم مارهای

ضحاک

حسابهای دانشگاه را پر می کند!

-----------------------------------------------------------------------------------------

مطلبی از وبلاگ شعر و ادبیات و حرف دل که به نظرم بسیار جالب بود:

چقدر حقیرند مردمانی که نه جرات دوست داشتن دارند،نه  اراده دوست نداشتن ،نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست نداشته شدن وبا این حال مدام شعر میخوانند.