بازم پاییز پیداش شد. من همیشه ازتابستان خوشم میومد و پاییزو دوست نداشتم با این که همیشه شاگرد ممتاز دوران تحصیلاتم بودم اما هیچ وقت مدرسه رو دوست نداشتم و واقعا درک نمی کردم بچه هایی رو که توی قاب تلویزیون در پاسخ به گزارشگر می گفتن : خوشحالیم که میریم مدرسه!!!
امروزم یک همه چی پلو می خوام بپزم:
نخست:
باز هم خلیج پارس ( خلیج فارس ( اینو با حرف ف به این دلیل نوشتم که اگر در گوگل کسی عبارت خلیج فارس رو هم جستجو کرد این مطلب بیاد ) ) . جناب آقای باراک اوباما رییس جمهور آمریکا در سخنرانی هاشون به جای استفاده از نام کامل خلیج پارس (خلیج فارس ) از واژه ی خلیج به تنهایی استفاده می کنن و از به کار بردن نام حقیقی و راستین خلیج پارس امتناع می کنن!!! شاید از ترس دوستان سوسمارخور!!!!!!اینجا در لینکی که در ادامه ی گفته هام می نویسم متنی اعتراضی به این کار آقای اوباما نوشته شده که نیاز به گردآوری امضا داره. در اینجا ازتون خواهش می کنم اگر واقعا به سرزمین مادریتون اهمیت میدین سایت رو باز کنید و اون متن رو با وارد کردن نام و ایمیلتون امضا کنید . و به دوستان و خانواده تون هم اطلاع بدین تا این کارو انجام بدهند و همچنین از دوستانی که وبلاگ یا سایت
.شخصی دارند خواهش می کنم این لینک رو در تارنما و سامانه شون بذارند .
متن اون تومار بدین شرحه :
آقای رئیس جمهور، خلیج خلیج فارس است
داریوش بزرگ در ۲۵۰۰ سال پیش آنراخلیج پارس نامید
هرودت (تاریخ نگار یونانی) آنراخلیج پارس نامید
دانشمندان عرب، چینی، روسی، اسپانیائی... آنراخلیج فارس نامیده اند
ریچارد ن. فرای، استاد ممتاز دانشگاه هاروارد، آنرا خلیج فارس مینامد
سازمان ملل متحد آنرا رسما خلیج فارس مینامد
همه روسای جمهوردموکرات وجمهوریخواه آنرا خلیج فارس نامیده اند
شما نیز لطفا آنرا خلیج فارس بنامید!
با احترام،
It’s PERSIAN Gulf, Mr. President!
Darius the Great called it the Persian Gulf 2,500 years ago.
Herodotus called it the Persian Gulf,
Arab, Chinese, Russian, Spanish… scholars have called it the Persian Gulf,
Richard N. Frye, professor emeritus at Harvard, calls it the Persian Gulf,
The UN officially calls it the Persian Gulf,
And ALL Republican and Democrat presidents have always called it the Persian Gulf,
So, PLEASE do call it the Persian Gulf!
Respectfully,
اینم لینک:
http://petitions.tigweb.org/persiangul
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
دوم : دهه ی شصت
به نظر من مردم به دو دسته ی نامساوی تقسیم میشن:
متولدین دهه ی شصت -۱
2- بقیه ی مردم !
من و دوستان هم سن و سال دهه ی شصتی یکی ازخاصترین دورانها رو در تمام مراحل زندگیمون تجربه کردیم و می کنیم. بهترین سالهای کودکیمون در جنگ گذشت . صدای آژیر قرمز و پناهگاهها و شیشه های چسب خورده ی پنجره ها ترکش های گاه و بیگاه موشکها به روی پشت بامها . شیشه های شکسته و ساختمانهای ویران شده. تعطیلی مدرسه ها و آموزش از تلویزیون.مرگ بر صدام گفتن ها که وصله ی جدانشدنی ورزش صبحگاهیمون بودو حتی بازیامون رنگ و بوی جنگ گرفته بود. کیسه های نایلونی طرح دار که مدرسه میدادتا برای جبهه و رزمنده ها هر چی تونستیم جمع کنیم و بفرستیم. قلک های سبز یشمی و قهوه ای رنگ پلاستیکی به شکل تانک و یا نارنجک که توی تعطیلات عید باید پرشون میکردیم از سکه و اسکناس برای کمک به جبهه. آخ که لعنت به صدام. همیشه منفورترین موجود در زندگیم همین ملعون سوسمار خور بوده و هنوزم هست. دلم می خواست می دادنش دست خودم تا با یک انبردست هر 5 دقیقه یک بار 20 گرم از گوش تن کثیفشو می کندم و می انداختم جلوی موشای کل و کثیف و گنده بگ نژاد آمریکایی جویهای خیابان انقلاب!!!!خاطرات دوران کودکیم هیچ وقت از ذهنم پاک نمیشن . حالا ما ککه اوضاعمون خوب بود. خدا می دونه بچه های اون زمان و جوونای الان خرمشهری و آبادانی و اهوازی و دزفولی و ... که توی دل آتش بودن و هر لحظه شاهد ویرانی خانه و کاشانه و پرپرشدن اعضای خانواده شون بودن الان چه حسی نسبت به این موضوع دارن و چه اثری روشون گذاشته. نمی دونم آیا هیچ دوره ای ازعمر دنیای آدما بوده که هیچ جنگی در هیچ جای دنیا نبوده باشه و دنیا آروم و در صلح بوده باشه؟ صلح! چه واژه ی مظلوم و غریبی!
ما دهه ی شصتی ها حتی وقتی با وجود تمام این رنجها و سختی ها پای جعبه ی جادو می نشستیم به عشق کارتون چیزی بجز غم و انده نصیبمون نمی شد چون در غم هاچ زنبور عسل که در فراق مادرش ناراحت بود شریک بودیم و همین طور بل و سباستین و همچنین دختری به نام نل که اشتراک همه شون به دنبال مادر گشتن بود و اننتقال غم و غصه به ما. با این وجود اذعان دارم که برنامه های کودک اونن موقع واقعا یه چیز دیگه بودن و همیشه برام خاطره انگیز هستن و این حس مشترک من و هم سن و سالامه. برنامه هایی مثل: پدربزرگ و فسقلی ( عاشقش بودم ) .و یا آفتاب مهتاب ( با اون ترانه ی زیباش : آفتاب و مهتابیم ما /اما نه تو آسمون / آفتاب و مهتابیم ما / دوستای قصه هاتون . حاضرم هرچی پول دارم بدم اما اون ترانه رو یک بار دیگه بشنوم . ) . مدرسه ی موشها . محله ی برو بیا و محله ی بهداشت ( هنرنمایی حمید جبلی و مرحوم جعفر پناهی و آتیلا پسیانی و اکبر عبدی و از همه مهمتر زنده یاد رضا ژیان ) و شخصیت هپلی در اون برنامه و یا کیمیاگر . آخ که یادش به خیر. برنامه ی باز مدرسه اش دیر شد با هنر نمایی بی نظیر زنده یاد مهین شهابی عزیز ( که روحش قرین رحمت حق باشه ان شالله ) و اسماعیل داورفر و هنرمندی یکه تاز هنرپیشگی طنز اکبر عبدی. نام بازیگرای نقش مرشد و بچه مرشد رو یادم نیست اما اون دیالوگ همیشگی مرشد و بچه مرشد رو هنوز یادم نرفته که:
- حالا وقتشه بریم به خانه ی او . تا که کاراشو نظاره کنیم . بلکه بتونیم مشکلشو چاره کنیم.
- علی یارت بفرما .
- دست حق به همراهت بفرما.
یادش به خیر . دلم به حال بچه های الان می سوزه که مجبورن خاله نرگسها و عمو پورنگهاو هزار و یک عروسک زشت و بد صدا و بدترکیبو با برنامه های بی مزه تحمل کنن.
مسافر کوچولو.سندباد.سرندیپیتی.پینوکیو.مهاجران.خانواده ی دکتر ارنست.گوریل انگوری.تنسی تاکسی دو. پروفسور بالتازار. بچه های کوه آلپ. پلنگ صورتی.مورچه خوار. بازرس و دودو.
آخ جوونی کجایی که یادت به خیر.
بعدش که ما دهه ی شصتی ها کمی بزرگتر شدیم . با معضلی به نام نظام جدید آموزشی و کنکور ( حتی برای ورود به پیش دانشگاهی روبرو شدیم ) الان قبول شدن توی کنکور با زیاد شدن دانشگاهها خیلی راحتتره.
پس از اون ما دهه ی شصتی ها با هر بدبختی بود رفتیم دانشگاه اما پس از فارغ التحصیلی آی بگرد و بگرد دنبال کار که بهمون کفتن : گشتم نبود / نگرد نیست!!!!! گفتیم بزنیم توی خط ادامه ی تحصیل.حالا مشکلات و قوانین سربازی رو من زیاد وارد نیستم اما برای پسرها خب اون مسایل هم بود. و باز ما دهه ی شصتی ها بزرگتر شدیم و گفتن وقت ازدواجتونه اما هزینه های سرسام آور زندگی و مسکن و مسایل اجتماعی و نبود مشاور و کسی که جوونا رو از اوضاع جامعه آگاه کنه و راه و از چاه نشون بده همه رو سر در گم کرد . این وسط خیلی از همراهانمون کم آوردنو به دام اعتیاد گرفتار شدن. بعدش هم که بی خیال تشکیل خانواده شدیم اوضاع سیاسی قاطی پاطی شد و یه عده از بالا دستی ها با هم درگیر شدن و این وسط خون خیلی از هم سن و سالامون ریخته شد!
خدا آخر و عاقبت ما دهه شصتی ها رو به خیر کنه!
دیگه اینکه :
Isn't it unfair that you go and leave me alone?!
No doubt about it !
