از قدیم گفتن:

آنکس که بداند و بداند که بداند                 اسب طرب از گنبد گردون بجهاند

آنکس که بداند و نداند که بداند                  بیدارش نمایید که بس خفته نماند

آنکس که نداندو بداند که نداند                   لنگان خرک خویش به منزل برساند

آنکس که نداندو نداند که نداند                   در جهل مرکب ابدالدهر بماند

امروزیا میگن:

آنکس که بداند و بداند که بداند

باید برود غاز به کنجی بچراند

آنکس که بداند و نداند که بداند

بهتر برود خویش به گوری بتپاند

آنکس که نداند و بداند که نداند

با پارتی و با پول خر خویش براند

آنکس که نداند و نداند که نداند

 بر پست ریاست ابدالدهر بماند!!!