فرهنگ واژگان رضویه :

در روزنامه ی همشهری خواندم که : فردی به نام عباسعلی رضویه واژه نامه ای تهیه و منتشر کرده در انتشارات مشکوه با بهای ۲۵ هزار تومان که ویژگی منحصر به فرد این واژه نامه این است که بر مبنای حرف پایانی واژه ها مرتب شده و مورد استفاده ی شاعرانی است که به دنبال قافیه می گردند!!!

در سایت روزنامه ی ایران خواندم  که: «فرهنگ رضويه» عنوان كتابي دوجلدي است كه براساس تنظيم لغات بازگونه توسط عباسعلي رضويه تاليف و تدوين شده و از سوي انتشارات مشكوه منتشر شده است. مولف اين فرهنگ لغات ضمن اذعان به ارزش آثار دهخدا، معين، عميد و ديگران، براي اين كه كاري تكراري عرضه نكند، به تاليف فرهنگ لغاتي دست زده است كه در نوع خود استثنايي است، يعني ترتيب قرار گرفتن لغات به صورت الفبايي اما از آخر به اول است. به اين صورت كه از «ي» شروع مي كند تا به «آ» برسد و معني هر واژه هم چنين وصفي دارد.

و سرانجام نفهمیدم کدام یک درست است البته فکر میکنم همان اولی  درست تر باشد . اما آیا خلاقیت یک شاعر برای گزینش قافیه از دامنه ی واژگانی که می داند کافی نیست؟ و آیا این قافیه پیدا کردن تصنعی به روح شعر لطمه نمی زند؟